[Fic] Darkness Surrounding : Ch1

posted on 09 Sep 2011 03:15 by bigbang-fanfic in DarknessSurrounding
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

Title :: Darkness Surrounding

Status :: 1 / ?

Author :: kumameaw

Paring :: Junho x Wooyoung

Genre :: Dark Comedy

 

 

 

Note :: แอบมาโปรยไว้นิดๆ ตอนแรกยังไม่มีอะไรมาก(อีกแล้วเหรอ?)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Darkness Surrounding

Chapter 1 : Once upon a time

 

 

 

 

 

100 ปีก่อนคริสตกาล

 

 

ท่ามกลางราตรีที่ส่องสว่างโดยพระจันทร์กลมโต ม่านขาวปลิวไสวตามแรงลมพัดเบาๆ คฤหาสน์หลังใหญ่ท้ายหมู่บ้าน ยังแสงไฟจากเปลวเทียนในห้องนอนยังสว่างจ้า เด็กชายตัวน้อยนั่งอยู่ในอ้อมกอดมารดา ใบหน้ากลมแหงนมองใบหน้างามหมดจดและคอยฟังเสียงหวานไพเราะที่ถ่ายทอดนิทานก่อนนอนออกมาจากปากเรียวงาม

 

 

 

“ครั้นเจ้าหญิงวิ่งหนีมาถึงทางตัน ปีศาจร้ายก็หัวเราะออกมาเสียงดังน่ากลัว เจ้าหญิงกรีดร้องด้วยความหวาดหวั่น เจ้าปีศาจร้ายค่อยๆเดินเข้าไปหาเจ้าหญิงช้าๆ มืออันหยาบกล้าน่าเกลียดน่ากลัวที่เต็มไปด้วยหยดเลือดของคนในตระกูลของเจ้าหญิงง้างขึ้นสูงบดบังแสงจันทร์..”

 

 

มือน้อยขยุ้มแน่นบนชายผ้าห่ม กลีบปากบางเม้มแน่น สายตาทอดมองใบหน้าผู้เป็นแม่และหนังสือนิทานสลับกัน ร่างน้อยกลั้นหายใจและลุ้นจนตัวโก่ง ใบหูที่ปกคลุมไปด้วยขนอ่อนนุ่มสีขาวโผล่ขึ้นมาตั้งชัน

 

 

“เล็บแหลมคมงอกออกมาอย่างน่าขยะแขยง เจ้าปีศาจร้องคำรามลั่น! เจ้าหญิงหลับตาแน่นด้วยความกลัว”

 

 

เด็กชายตัวน้อยหลับตาแน่นพลางซุกใบหน้าเข้าหาอกมารดา

 

 

“แต่ทันใดนั้น! ก็มีเจ้าชายขี่ม้าขาวรูปงามปรากฏตัวขวางเอาไว้ พร้อมใช้ดาบวิเศษเข้าฟาดฟันต่อสู้กับเจ้าปีศาจร้าย ด้วยความที่เจ้าชายมีสายเลือดอัศวิน การต่อสู้ครั้งนี้เจ้าชายจึงชนะในที่สุด เจ้าชายโค่นล้มปีศาจและช่วยเจ้าหญิงเอาไว้ได้ เจ้าหญิงซาบซึ้งถึงบุญคุณครั้งนี้ จึงขอถวายตัวเป็นทาสรับใช้แก่เจ้าชายรูปงาม ขอติดตามเจ้าชายไปทุกหนแห่ง ไม่ว่าเจ้าชายจะไปที่ใด เจ้าหญิงก็จะขอตามไปด้วยแม้หนทางจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม”

 

 

 

หญิงสาวหันมามองลูกชายตัวเล็กที่ลุกขึ้นนั่งหันหน้ามามองตนอย่างสนใจ เด็กน้อยกระพริบตาปริบๆ พวงหางสีขาวฟูฟ่องตรงปลายสะโพกสะบัดไปมาเบาๆอย่างน่ารัก

 

เวลามีอาการตกใจ หวาดกลัว โมโห เสียใจ ดีใจหรืออารมณ์แปรปรวน หูสีขาวเล็กๆ และพวงหางฟูนุ่มสีขาวจะโผล่ออกแบบไม่ตั้งใจเสมอ

 

เพราะลูกชายของเธอยังเด็กนัก..

 

 

จางอูยอง ยังต้องฝึกฝนการควบคุมอารมณ์อีกให้มาก

 

 

 

“คืนนี้พอแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ ตอนนี้ก็ดึกแล้ว ลูกแม่ควรจะเข้านอน”

 

“แล้วเจ้าหญิงจะรักกันกับเจ้าชายมั้ยครับท่านแม่”

 

“เอาไว้แม่จะเล่าต่อนะจ๊ะ ตอนนี้เจ้าชายน้อยของแม่ควรนอนได้แล้ว”  หญิงสาวปิดหนังสือแล้วก้าวลงจากเตียงนอน แล้วจัดการให้ลูกน้อยล้มตัวลงนอน ห่มผ้าให้แล้วก้มลงจูบหน้าผากมน

 

“ท่านแม่ต้องมาเล่าให้ลูกฟังอีกนะครับ ลูกจะรีบนอน จะได้สุขภาพดีตามที่ท่านพ่อบอก ลูกจะเป็นเจ้าชายปกป้องเจ้าหญิง”

 

“จ้า ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะลูกแม่”

 

“ราตรีสวัสดิ์ครับ ฝากหอมแก้มท่านพ่อก่อนนอนด้วย”  เด็กชายหมายถึงบิดาที่กำลังนั่งทำงานในห้องหนังสือ

 

“จ๊ะ”

 

 

 

จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปดับเทียนที่โต๊ะข้างเตียง แล้วออกจากห้องโดยไม่ลืมที่จะหันมายิ้มให้บุตรชายก่อนจะปิดประตู

 

 

เด็กชายตัวน้อยหันหน้าออกไปมองดวงจันทร์ที่ส่องสว่างอยู่ด้านนอก ใบหูสีขาวเล็กกระดิกๆน้อยๆก่อนเปลือกตาจะค่อยๆปิดลง

 

 

เรื่องราวของเจ้าหญิงและเจ้าชายจะเป็นเช่นไรต่อไปกันนะ แล้วเจ้าชายจะรักเจ้าหญิงหรือเปล่า ระหว่างที่เดินทางร่วมกันทั้งสองคนจะเจออุปสรรคใดๆบ้างไหม และเจ้าหญิงและเจ้าชายจะครองคู่กันตลอดไปดังเช่นกับนิทานเรื่องอื่นหรือไม่

 

 

เด็กชายตัวเล็กค่อยๆปล่อยวางความคิดลงช้าๆ ก่อนจะจมสู่ห้วงนิทรารมย์ไปในที่สุด

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

นานมาแล้ว

 

 

มีเหล่าอมนุษย์ที่รักความสงบอาศัยอยู่กันเป็นกลุ่มเล็กๆ หากแต่กระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก ในคืนพระจันทร์เต็มดวงส่องสว่าง เหล่าอมนุษย์ชั้นสูงจะกลายร่างเพื่อออกหากิน สมสู่ ล่าเหยื่อ รวมไปถึงต่อสู้กับพวกที่มารุกรานเพื่อปกป้องเอาไว้ซึ่งเผ่าพันธุ์ หากแต่เวลากลางวัน พวกเขาก็คือมนุษย์ที่ใช้ชีวิตอย่างสงบ มีชีวิตยืนยาวมาเป็นร้อยเป็นพันปี

 

 

เพราะเป็นอมนุษย์ชั้นสูง เป็นอมนุษย์เลือดบริสุทธิ์

 

 

..แวร์วูฟ 

 

 

ในตระกูลขุนนางเก่าแก่ ล้วนแล้วแต่มีแวร์วูฟสายเลือดบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งเป็นผู้นำฝูง และในรอบหลายร้อยหลายพันปี จะปรากฏมนุษย์กึ่งหมาป่าสายพันธุ์พิเศษขึ้นมาหนึ่งตัว

 

เลือดของมัน จะเปรียบเสมือนขุมพลังอันยิ่งใหญ่ ที่มีแต่อมนุษย์ต่างๆต้องการ

หากใครได้ดื่มเลือดอันหอมหวานนี้แล้ว ผู้นั้นจะมีชีวิตอมตะ

ไม่ดับสูญ ไม่เจ็บไข้ ไม่อ่อนแอ และไม่พ่ายแพ้แก่ใคร

 

 

อมนุษย์บางตน ยังไม่เคยร่วงรู้ถึงความลับของเหล่าแวร์วูฟในข้อนี้ หากแต่บางตน บางกลุ่ม บางจำพวกที่ร่วงรู้ ก็กำลังเสาะหาหมาป่าตนนั้นมาไว้ในครอบครอง

 

 

ไม่มีเจ้าหญิง เจ้าชายในนิทานก่อนนอน มีเพียงโลกแห่งความเป็นจริงที่แฝงไปด้วยอันตรายและความน่ากลัว

 

 

“จำเอาไว้นะบุตรชายคนเดียวของพ่อ เจ้าคือสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ เจ้าคือผู้จะสืบทอดตระกูลของเราต่อจากพ่อ”

 

 

มือหนาอันทรงอำนาจวางลงบนไล่เล็กของเด็กชายที่มีนัยน์ตาสีแดงเพลิง

 

 

“ในภายภาคหน้า เจ้าจะเป็นราชาปีศาจ จงตั้งใจบำเพ็ญตนให้แข็งแกร่ง แล้วตามหาขุมพลังนั้นให้เจอ”

 

 

ชายหนุ่มย่อตัวลงนั่ง สายตาคมกริบสีแดงสดจดจ้องใบหน้าลูกชาย

 

 

“ดื่มเลือดของมัน แล้วเจ้า จะกลายเป็นราชาแวมไพร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ อีจุนโฮ

 

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

 

Talk :: กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก นี่แหละแฟนตาซีที่ว่า คนอ่านปามีดมาแล้วตะโกนด่า –มันแฟนตาซีตรงไหนวะ!!-  5555555+ อย่างน้อยๆ อีจุนโฮก็ไม่ใช่คนละวะ

คือจริงๆตอนนี้ยังไม่มีพล็อต เขียนเพราะความอยากล้วนๆ แต่โปรยตอนที่หนึ่งมาแล้วก็พอจะเป็นทางที่จะไปแล้วล่ะ อ่อ และเรื่องนี้อยากเขียนให้อูยองน่ารักโมเอ้ แต่จะรอดมั้ยก็ต้องดูกันไป 55555+

ขอบคุณค่ะ =]

 

ปล.เราว่าเราต้องได้ภาพประกอบจากใครบางคน กร้ากกกกกกกกกกกกกกกก *เอามีดจี้*

 

 

Comment

Comment:

Tweet

แค่เปิดเรื่องก้ทนไม่ไหวแร้วววววววววววววววว~
โอ๊ยยยย ตื่นเต้วววววววววววววววว
ยอมรับเลยว่าเมื่อก่อนอ่านแต่ฟิคคุณด้งเท่านั้น
พอมาเจอเรื่องนี้มันทนไม่ได้จิงๆๆๆค่ะ ต้องอ่านๆๆๆๆ
รักอูยองๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ รักหัวแดงงงงงงงงงงงงง

#9 By khunwoo (14.207.201.148) on 2012-03-30 12:54

ชอบน้องยอง น้องน่าปกป้อง น่ารังแกตั้งแต่ต้นเรื่องเลย
555
มีแต่คนโอ๋ คนปลอบเชียวนะ หืมมม

อีจุนโฮ ฟาดๆๆๆ เทอจาต้องมากินเลือดน้องหรอกเรอะ
แต่หมาป่าน่ารักแบบเน้ ใครๆก้อยากกิน หุหุ

ลุกแม่น่ารัก มุมิ น่ากอดน่าหอมได้อีก
แต่เดกเลยนะเทอ
กลัวแทน จารอดมั้ยเนี่ยจะ หน้าตาแบบเนี้ย งุงิแบบเน้

ปูลู อยากลุบหูสีขาวๆ หางฟูๆ บ้างไรบ้างง
คงจาน่ารักมิน้อยย ฮิ้งงง

#8 By zabie (115.87.27.180) on 2011-12-20 14:42

ลูปบหัวววว แวรวูฟน้อยยยน่ารักเกินไปแล้ววว
ออดอ้อนท่านแม่ซะ เราอยากสิงร่างงงท่านแม่
แฟนตาซีมากกก ค่าา
หูโผล่ มีหางขาววว อ้ายด้งน้อยยย อยากเอาไปดุแลเหลือเกินน

นูนอเปนแมมไหรืหรอกเรอะ ว้ากกกกกกกก
จาเปนยางงายเนี่ยยยยยยย

อีจุน แวมไหรสุดหล่ออออ เจ้าจาต้องงงดุร้ายและน่ากัวมากช่ายม้ายยย
แล้วเงี้ยน้องยองช้านจาเปนไงบ้างเนี่ย

#7 By zabie (1.47.131.25) on 2011-11-06 14:39

น้องแวร์วูฟอูยอง กะแวมไพร์จุนโฮ หุหุ

นึกภาพน้องแก้มกลมมีหูขนปุยสีขาว พวงหางสะบัดไปมา

โอ๊ย..มันน่ารักอ่ะ อยากมีเก็บไว้สักคน คิคิ

#6 By khundong (115.87.122.215) on 2011-11-05 15:21

แปะโป้งพี่เหมี่ยวไว้ ขอเม้นสั้นๆก่อนเด้อ ให้รู้ว่ามาอ่านแล้ววว อ่านในบีๆ พิมไม่สะใจเลย
กรี๊สสสสสสสสสส โฮด้งงงงงงง
โฮ ไอตี๋แวมไพร์ แค่จิ้นหน้ามันก็หล่อมากกกกก
ตาเฉี่ยวๆ มีเขี้ยว อรากกกกก สลบ

#5 By pyngkaz (206.53.148.240) on 2011-10-17 03:31

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ลูกหมาน้อย?อูด้งงงงง><

น่าติดตามมากๆๆเลยค่ะพี่เหมี่ยว

ก่อนอื่นขอบคุณพี่เหมี่ยวก่อนที่เอาลิ้งมา เพราะหนูไม่รู้เรื่อง><

จางด้งน่ารักอีกแล้วววว><

จุนโฮคือราชาปีศาจในอนาคต>,< วู้ว

โฮด้งๆๆๆๆๆ><

อยากรู้ว่ามันจะออกมาเป็นยังไงต่อไป

รอติดตามน่ะค้า~^^

#4 By MapranG (58.9.114.217) on 2011-09-21 23:16

จาง อูยองเปนน้องหมาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
มีหู มีหางงงงงงงงงงงงงงง
ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น่ารักไป มันน่ารักไป
TT.TT

น้องหมายังเด็กน้อยด้วยนะ
มุมิอ่ะ
^^

จุนโฮววววววววววววววววววววววว
หล่อออออออออออออออออออออ
เปนแวมไพร์
จะมากัดคอ แล้วดูด.....เลือด อูยองล่ะเซ่ๆๆๆๆๆ
อย่ารุนแรงนะ น้องยังเด็กอยู่เลย
(คือเม้นให้ทำอย่าง แต่คิดให้ทำอีกอย่าง)
555555555555
>/////<

จุนโฮต้องเปนพวกเย็นชาแน่เลยอ่ะ
แต่มาเจอความน่ารักแสนซน???
ของอูยองเข้าไปคงไม่รอดดดดดดด
555555

รอติดตามตอนต่อไป

เพลงประกอบเอาอีกล่ะ
เร้าอารมณ์ได้บรรยากาศอีกล่ะ
คุ้นๆเหมือนพี่เมี่ยวเปิดให้ฟังที่ห้อง
ซึ่งฟังไปฟังมา
มันขนลุกแปลกๆ
~.~

#3 By nananan (203.131.208.198) on 2011-09-11 10:46

อยากได้เลือดนุ้งหมา เชิญที่แถบชายแดนแม่น้ำโขงโลดเด้อบักหล้า #แม่ยกจุนโฮแอนด์จุนอูรุมตบ

ตอนแรกอ่านไปก็นึกว่าน้องจ่อยเป็นเด็กน้อยธรรมดา แต่พอมีหูกับหางโผล่ออกมา ต่อมโมเอ้ของอิกิ๊ฟแตกซ่าน กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก น้องจ่อยคันหูไหมลูก เดี๋ยวเรียกพี่แวมไพร์มาเกาให้ *หลบหลังคิมจุนซู*

เอร๊ยยยน้องน่ารัก น้องแก้มป่อง แต่น้องก็มีหู มีหาง อร๊าย >/////////////////< จะเอากลับไปเลี้ยงที่บ้านนนนนน จะเอาาาาาาาา

เวลาตื่นเต้นหูตั้งหางชี้ด้วยอ่ะ อิ๊ง~ แล้วเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มล่ะลูก (สมองคิดแต่อะไรแบบนี้)

เหมือนจะเป็นลางว่ามีดราม่า อีจุนโฮห้ามจับน้องไปขายท่าแร่นะ จะไปท่าแร่แวะมาขอนแก่นก่อน เอามาขายให้ป้า เข้าใจไหม อย่าทำอะไรน้อง ไม่งั้นป้าจะส่งอิปร้าแดกูไปเอาตะหลิวเคาะหัว -*-

มันต้องมีดราม่าแน่เลยอ๊าาาาาาาาาาาาาา

เพลงประกอบน่ะ จะสารภาพว่าเวลาฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงบทรักโลดโผน นัวกันบนหลังม้า แล้วตกมาบนพื้นหญ้า ไปได้กันอีกรอบในโรงนา อะไรแบบนี้ กร๊ากกกกกกกกก

แวมไพร์ห้ามคาบน้องขึ้นไปดูดเลือดบนคบไม้นะ (โฮบอกกุไม่ประหลาดขนาดนั้น) อย่าทำอะไรรุนแรงกับน้องนะ ถ้าจะทำเดี๋ยวส่งชานซองไปให้แทน(?) T T

จะมีรูปประกอบชิมิ *แสยะยิ้ม*

#2 By tictoc13 on 2011-09-09 17:52

ก่อนอื่นเลยนะ ขอก่อนเลย..

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แหกปากไว้ก่อนอ่ะชีคนนี้

คือแบบ อยากจะวิ่งไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงพี่เหมี่ยว แล้วเกาะแข้งเขย่าแรงๆ เลียแผล่บๆ คือแบบ ไม่ไหวนะ ไม่ทนนะ

หมาป่ากะแวมไพร์

อิอรั๊งงงง หนูสั่น กระสันอยากอ่านไม่ไหวแล้วว ฮิ้งงงง

ขอบคุณมากที่ตอบสนองเจตนารมย์แห่งข้า ๕๕
(พี่เหมี่ยว : ตูไปรับเจตนารมย์อะไรเมิงมาตอนไหน)

ไม่รู้ล่ะ เค้าชอบแบบนี้ ต่อให้เป็นเรื่องยาวร้อยตอนเค้าก็จะอ่าน แล้วเค้าก็จะวาดดดดดดดดดดดด

โอ้ย..ปลื้มเว่อร์

อีจุนโฮ้วววว เขี้ยวเธอที่งอกจากปาก สายตาคมเฉี่ยว แหกกกกกก แล้วอิลูกหมาป่าขนฟูตัวเล็กน่ารักนี่มันอาร้ายยยย น่าอุ้มกลับบ้านไปฟัดไปเหวี่ยง

อยากให้โดนแวมไพร์กินสักทีให้รู้สึกกกก

แต่นี่จะทำยังไงล่ะ ถ้าหากค้างคาวหนุ่มจะต้องดูดกินเลือดของเจ้าสิ่งที่เรียกว่าขุมพลังนั่น แบบนี้มันจะต้องเจ็บปวดแน่ๆ

แต่ไม่เป็นไร

เค้าชอบซาดิสม์ +__,+

อรั๊งงงงง

อยากรู้ว่าจะมาเจอกันยังไง อยากรู้ว่าจะได้กันท่าไหน เอ้ย แบบไหน?

คือแบบ อยากรู้เว่อร์ อยากอ่านต่อเว่อร์ งานนี้ชีต้อ
ติดตาม ไม่ติด ไม่ตามไม่ได้

แอร๊!! *อินี่ชักปญอ เสียสติ



ส่วนเรื่องรูปนะ อยากได้แบบไหนบอกมา ข่อยสิจั๊ดให่เด้อค่ะเด้ออออ

ตามประสงค์ท่านพี่ - -+

ฮัดช่า รอซำเม๋อ

#1 By pamib (125.24.184.130) on 2011-09-09 04:48