[Co-Fic] Invisible Chain : ch5

posted on 16 Apr 2012 22:56 by bigbang-fanfic in InvisibleChain
.
 
 
 
.
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 

Title: Invisible Chain

Author : kumameaw & tictoc13

Pairing : JunWoo

Rating : NC-17

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมติขึ้นมา 

 

 

 

 

Invisible Chain : Chapter 5

 

 

 

 

 

 

 

 

จางอูยองเดินมายังห้องบรรยายห้องเดินด้วยอาการง่วงงุนสุดๆ ตลอดเวลาทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา เขาทั้งเรียนหนัก และมิหนำซ้ำยังต้องทำรายงานเรื่องกฏหมายคุ้มครองสัตว์อีก โชคดีของอูยองที่เพื่อนในคลาสให้ยืมเลคเชอร์และช่วยหาหัวข้อให้ ไม่งั้นป่านนี้เขาคงยังทำไม่ถึงไหน และตอนนี้ก็ยังเก็บข้อมูลยังไม่เพียงพอเท่าไรนัก แต่กำหนดส่งก็ตอนก่อนสอบปลายภาค มีเวลาอีกแค่เดือนเดียว

 

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเขารู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ แต่จางอูยองบอกตัวเองว่าเพราะเขานอนไม่พอ แม้ในใจจะคอยคิดเรื่องของอีจุนโฮวกไปวนมาก็เถอะ ผู้ชายคนนั้นรบกวนสมาธิการทำงานและการเรียนของเขาตลอดหนึ่งสัปดาห์ และตอนนี้อูยองก็กำลังก้าวเข้าห้องบรรยายของอีจุนโฮอีกครั้ง ไม่อยากเจอก็คงต้องเจอ

 

ร่างเล็กเปิดประตูและเดินเข้าไปนั่งด้านหลังสุดเหมือนเดิม เพื่อนๆทุกคนกำลังทยอยเข้ามา อูยองฟุบหน้าลงกับต้นแขน ของีบสักนิดก็ยังดี

 

 

ไฟในห้องประชุมหรี่ลง ทว่าคราวนี้ผู้บรรยายไม่ได้มีเพียงคนเดียวเช่นคราวที่แล้ว อีจุนโฮก้าวออกมาจากด้านข้างเวทียกสูงพร้อมหญิงสาวสวมสูทสีกรมท่าและรองเท้าส้นสูงสีเดียวกัน ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มเครื่องสำอางพอเหมาะ ผมยาวสลวยรวบครึ่งศีรษะปล่อยชายระแผ่นหลัง

 

 

 

"คราวที่แล้วนักศึกษาชายอาจจะเบื่อ แต่คราวนี้คงกระชุ่มกระชวยกันมากขึ้นนะครับ" ร่างสูงกระเซ้า เป็นการเปิดฉากการบรรยายที่พิเศษไปจากครั้งไหนๆ "ขอแนะนำให้รู้จักคุณชเวจีอา ทนายสาวสุดสวยประจำรุ่นของผมเอง ฟังข้อกฎหมายกันมาแล้ว คราวนี้มาฟังกรณีศึกษาจากสถานการณ์จริงบ้างนะครับ" พูดจบก็หัวเราะเบาๆแล้วปล่อยให้หญิงสาวทำหน้าที่ต่อ

 

 

 

เก้าอี้อีกตัวจัดไว้เพื่อจุนโฮโดยเฉพาะ วันนี้จีอาคือวิทยากรหลัก จุนโฮจึงกลายเป็นกึ่งๆผู้สังเกตการณ์ไปโดยปริยาย  ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้พลางจ้องมองร่างบางที่จ้องจีอาตาเขม็ง ทำเหมือนเขาเป็นอากาศธาตุทั้งที่เขาเองก็อยู่บนเวที

 

 

ริมฝีปากหยักแค่นยิ้ม เจ็บใจจนต้องเบือนหน้าหนี

 

 

 

อูยองมองหญิงสาวที่ดูสวยและเพรียบพร้อมที่อยู่บนเวทีกับชายหนุ่มที่ดูดีไร้ที่ติแล้วอดค่อนขอดในใจไม่ได้ วันนี้ควงสาวสวยมาด้วยสินะ จะว่าไปสองคนนี้ก็เหมาะสมกันดี ก็ดีที่พาคนอื่นมา เขาจะได้ไม่ต้องขึ้นไปอยู่บนเวทีนั่นอีกครั้ง

 

เมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มคิดอะไรเลยเถิด นำพามาซึ่งความหงุดหงิดแก่หัวใจ จางอูยองก็สะบัดศีรษะไปมาก่อนจะนั่งตัวตรง ตั้งใจฟังวิทยากรสาวบรรยายต่อไป

 

 

นัยน์ตาคมจับจ้องร่างบางที่นั่งสั่นศีรษะจนคอจะหลุดแล้วอดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม  จางอูยองฟังเพลงเมทัลร็อคอยู่หรือไงถึงได้หน้าบูดไปเขย่าหัวตัวเองไปอย่างนั้น

 

ร่างสูงเดินลงจากเวทีตรงไปหาอาจารย์ที่ปรึกษาประจำวิชา กระซิบบางอย่างสองสามคำก่อนที่อาจารย์จะพยักหน้าแล้วเดินอ้อมไปด้านหลังสุดเพื่อทำตามที่วิทยากรแนะนำ

 

ใบหน้าน่ารักบูดบึ้งเดินกระแทกเท้าย้ายที่นั่งจากหลังสุดมานั่งหน้าสุด นัยน์ตากลมๆจิกตาใส่เขาแสดงอาการไม่พอใจอย่างออกนอกหน้า มือเรียวกระแทกเอกสารลงบนโต๊ะจนเพื่อนที่นั่งถัดไปหันมอง หากเป็นที่อื่นเขาคงเอ็ดประจานออกไมค์ว่าเสียมารยาทแต่สำหรับจางอูยองเขาเว้นไว้ให้หนึ่งคนก็แล้วกัน

 

ร่างเล็กนั่งหน้างอคอตั้งไม่สนใจชายหนุ่มอีกต่อไป ปากบางบ่นอุบอิบไปหาคนที่ยิ้มหน้าบานด้วยความพอใจ ไม่เจอกันแค่อาทิตย์เดียว อีจุนโฮก็ยังขี้แกล้งและกวนประสาทกันไม่เปลี่ยน สะบัดหน้าใส่แล้วหันไปมองผู้บรรยายบนเวที แม้ว่าตอนนี้เนื้อหาสาระต่างๆจะไม่เข้าหัวไปเลยก็ตาม

 

ยิ่งเห็นยิ่งอยากแกล้ง  ท่าทางงอนๆผิดกับทุกครั้งกระตุกต่อมชอบแกล้งของจุนโฮขึ้นมาทันควัน เขาคิดไปเองหรือเปล่าว่าจางอูยองไม่พอใจที่เขาพาจีอามาด้วย

 

อยากแกล้งดึงตัวเข้ามาใกล้เหมือนทุกที แต่คงทำไม่ได้เพราะอีกฝ่ายจงเกลียดจงชังเขาเหลือเกิน รอยยิ้มบนใบหน้าเจื่อนลงเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคราวก่อน

 

เขาหวังอะไรจากเด็กคนนี้อยู่นะ..

 

 

นอกจากเนื้อหาการบรรยายจะไม่เข้าหัวแล้ว จางอูยองยังรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ภาพบนเวทีคือสาวสวยที่กำลังพูดจาอย่างฉะฉาน มีบ้างที่หันไปมองชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบแล้วยิ้มหวานให้กัน บางครั้งก็หันไปถามความเห็นแล้วก็หัวเราะ แซวกันไปแซวกันมาประหนึ่งโลกนี้มีกันอยู่สองคน

 

อูยองอยากจะลุกเดินหนีไปจากตรงนี้เสียถ้าไม่ติดคำว่ามารยาทของผู้ฟังที่ดีและมีคะแนนช่วยสำหรับการเข้าฟังบรรยาย จางอูยองจะไม่รอช้าเลย

 

 

 

"วิทยากรโซโล่เดี่ยวมากๆเดี๋ยวจะมีคนเบื่อ เรามากระตุ้นประสาทกันหน่อยดีไหมครับ" จุนโฮพูดยิ้มๆ นักศึกษาหลายคนที่เริ่มฟุบหลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาเป็นแถว ร่างสูงซ่อนยิ้มไว้ในหน้าขณะหันไปหาจีอา

 

"คุณจีอาตั้งคำถามหน่อยดีกว่าครับ นักศึกษาจะได้มีส่วนร่วมด้วย"

 

"ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นดิฉันให้คุณจุนโฮเลือกนักศึกษาคนที่จะมาตอบคำถามแล้วกันนะคะ"

 

 

 

บรรดานักศึกษาพร้อมใจกันนั่งหลังตรง สายตาจับจ้องวิทยากรทั้งสองไม่วางตา ร่างสูงมองไปรอบๆห้องประชุมก่อนจะหยุดสายตาที่แถวที่นั่งตรงหน้าสุด สบตากับร่างบางที่ทำหน้าเหมือนจะพุ่งขึ้นมากัดเขาหากโดนเรียกชื่อ

 

 

 

"จางอูยอง... นักศึกษาคนที่นั่งข้างจางอูยองน่ะครับ ใช่ครับ คุณนั่นล่ะครับ" ผายมือไปยังนักศึกษาหญิงข้างๆอูยอง หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ขานรับเสียงละล่ำละลักด้วยความตกใจปนประหม่า

 

 

อูยองหน้าบึ้งด้วยความโมโห เขาอยากจะพุ่งเข้าไปบีบคอร่างสูงที่ยืนกลั้นหัวเราะบนเวทีนัก สะบัดหน้าหนีเมื่ออีกฝ่ายหันหน้ามาสบ