[Co-Fic] HOT n COLD : Ch1

posted on 04 Jun 2012 21:28 by bigbang-fanfic
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

Title: HOT n COLD

Author : kumameaw & tictoc13

Pairing : JunWoo

Rating : PG

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมติขึ้นมา

 

 

 

 

HOT n COLD

chapter 1

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากการเดินทางอันยาวนานสิ้นสุดลง ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของซีอีโฮฮวางก็เดินผิวปากมือลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในตัวอาคารผู้โดยสารขาเข้าอย่างอารมณ์ดี ภายใต้กรอบแว่นสุดหรูกวาดสายตามองผู้คนเดินสวนกันไปมาในแผ่นดินเกิด

 

จางอูยอง ที่จากบ้านไปนานหลายปีเพื่อไปเรียนไฮสคูลที่อเมริกา พอปิดเทอมจึงขอกลับมาเยี่ยมบ้าน คิดถึงปะป๊ากับหม่าม๊าจะแย่ วันนี้ปะป๊ามารับไม่ได้เพราะติดเตรียมงานเปิดตัวโปรดักใหม่ที่กำลังจะมาถึง หม่าม๊าสุดที่รักจึงมารับแทน

 

ด้วยความที่หม่าม๊าไม่ชอบความวุ่นวายของคนแปลกหน้า อูยองจึงให้หม่าม๊าจอดรถรออยู่ข้างนอก ร่างเล็กเดินพ้นจากประตูของตัวอาคาร มองเห็น BMW Series 7 สีดำมันวาว จอดอยู่ ถอดแว่นกันแดดออกแล้วรีบก้าวเข้าไปหาด้วยความดีใจ

 

เปิดประตูหลัง จัดแจงโยนกระเป๋าเดินทางและเป้สะพายไว้เบาะหลัง ปิดประตูลง แล้วเปิดประตูตรงที่นั่งข้างคนขับ ปิดประตูลงแล้วโผกอดคนที่นั่งรออยู่ในนั้นทันที

 

 

 

“คิดถึงหม่าม๊าที่สุดเลย!” เพิ่มออฟชั่นเอาแก้มซุกซอกคออีกฝ่ายอย่างที่ทำเป็นประจำเป็นการปิดท้าย

 

 

 

อีจุนโฮเพิ่งรู้ว่าตัวเองท้องได้และมีลูกโตขนาดนี้

 

 

ร่างสูงขมวดคิ้วมองเด็กผู้ชายอายุไม่น่าเกินไฮสคูลที่ยังสติลเอาแก้มซุกคอตนเองด้วยความงุนงง ลูกเต้าเหล่าใครขาดความอบอุ่นมาจากไหนถึงได้โผเข้ามากอดเขาไว้แบบนี้ ไหนจะข้าวของกองพะเนินราวกับย้ายบ้านนั่นอีก หรือว่าไอ้เพื่อนตัวแสบของเขาแอบไปไข่ทิ้งไว้แล้วตอแหลว่าเขาเป็นแม่เด็ก

 

 

หรือเป็นแผนของพวกสิบแปดมงกุฏ?

 

 

 

"คุณ นี่คุณ เอาแก้มออกไปจากคอผมได้แล้ว"

 

 

 

หลังจากได้ยินเสียงอีกฝ่ายอูยองก็หยุดนิ่งทันที ร่างเล็กกระพริบตาปริบๆ ทำการประมวลผลว่า หม่าม๊าไม่ได้มีเสียงแบบนี้นี่นา เมื่อผละออกมามองก็พบผู้ชายกล้ามใหญ่ ปากหนา สวมแว่นตาดำ ใส่แจ็คเก็ตหนังสีดำอย่างกับพวกโจรลักพาตัวเด็ก!

 

 

 

“เห้ย! นี่..นี่นายเป็นใคร มาอยู่บนรถของหม่าม๊าได้ยังไง! แต่งตัวแบบนี้ไม่ใช่คนขับรถของฮวางกรุ๊ปแน่ๆ นายเป็นพวกโจรลักพาตัวเด็กใช่ไหม!!”

 

 

ตะโกนเสียงดังลั่นรถ พลางชี้หน้าด่าอีกคนปาวๆ อูยองผงะถอยจนแผ่นหลังติดประตูรถฝั่งข้างคนขับ

 

 

 

"ผมสิต้องถามว่าคุณเป็นใครอยู่ดีๆก็ขึ้นมานั่งบนรถผม" จุนโฮสวนกลับ เขาเพิ่งจอดรถเพื่อรอรับเพื่อนที่เดินทางกลับจากอเมริกาได้ไม่ถึงสิบนาทีเด็กคนนี้ก็เปิดประตูด้านหลังพร้อมโยนของเข้ามาก่อนจะอัญเชิญตัวเองมานั่งซุกคอเขาแบบไม่ต้องจุดธูปเรียก

 

 

เสียงโวยวายแหลมแสบแก้วหูทำเอาคนฟังฉุนหนักกว่าเดิม

 

 

หรือสนามบินอินชอนมีแจกกุมารทองฟรี? แล้วกุมารทองขี้โวยวายแบบนี้จับถ่วงน้ำได้ไหม

 

 

 

 

“นี่มันรถแม่ฉัน!” ตะโกนเถียงคอตั้ง นี่มันรถหม่าม๊าอูยองจำได้ ซีรี่ย์7 สีดำคันโปรดด้วย ร่างเล็กมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่งตัวก็ดูดีมีฐานะ ไม่น่าเป็นโจรเลย

 

“ลงไปจากรถหม่าม๊าเดี๋ยวนี้! แล้วหม่าม๊าของฉันไปไหนเนี่ย ไอ้โจรห้าร้อย!”

 

"นี่มันรถฉัน ฉันซื้อเองจ่ายเองกับมือแล้วฉันก็ไม่ได้คลอดนายออกมาด้วย นายคิดว่าโลกใบนี้มีรถรุ่นนี้คันเดียวหรือไง" สวนกลับด้วยความหงุดหงิดแกมรำคาญ ท่าทางไม่ใช่มิจฉาชีพ น่าจะเป็นลูกคุณหนูที่ไหนสักที่มากกว่า ขี้โวยวายแล้วยังเป็นลูกแหง่ติดแม่อีก

 

 

คำก็หม่าม๊า สองคำก็หม่าม๊า หมอนี่ยังไม่หย่านมหรือไงกัน

 

 

 

"ถ้ามั่นใจมากว่านี่รถแม่นาย นายก็บอกมาว่ารถแม่นายทะเบียนอะไรแล้วเดินลงไปดูทะเบียนรถคันนี้ซะ"

 

 

 

ร่างเล็กเงียบลงทันที อูยองกลืนน้ำลายอึกใหญ่ กวาดมองภายในรถ ทุกอย่างเหมือนรถของหม่าม๊าหมดเลยยกเว้นกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่มันแปลกๆไป

 

 

 

“ก็...ก็นี่มันรถหม่าม๊า! คุณนั่นแหละ ลงไปดูป้ายทะเบียนรถซะ” เถียงต่อไปอย่างไม่ยอมแพ้ และหายนะก็บังเกิดแก่จางอูยอง

 

 

 

BMW Series 7 สีดำเหมือนกันเป้ะๆที่จอดอยู่ข้างหน้า มีคนเปิดประตูลงมาและการแต่งตัวอันโดดเด่นนั่นก็ไม่ใช่ใคร ทั้งเกาหลีใต้ มีแต่หม่าม๊าของอูยองคนเดียวที่กล้าแต่งตัวแบบนั้น

 

 

 

“ม..หม่าม๊า..” มองไปหน้ารถ พร้อมเรียกแม่ตนเองด้วยน้ำเสียงที่เบา ผิดกับเมื่อครู่สุดๆ

 

 

 

เส้นเลือดตรงขมับอีจุนโฮเต้นตุบ พร้อมจะเหวี่ยงลูกคุณหนูเอาแต่ใจลงจากรถถ้าไม่ติดว่าสายตาเหลือบไปเห็นคนที่อีกฝ่ายเรียกว่าหม่าม๊าเสียก่อน เห็นแค่เสี้ยวโอเวอร์โค้ทลายเสือยังรู้เลยว่าเป็นใคร ไหนจะแหวนเพชรเม็ดเป้งส่องประกายวาววับที่นิ้วนางข้างซ้ายนั่นอีก

 

 

คุณคิมจุนซู.. สุดสวาทขาดใจของท่านประธานฮวางกรุ๊ป

 

 

แล้วเด็กนี่เรียกว่าหม่าม๊า....?

 

 

กวาดมองอูยองศีรษะจรดปลายเท้า มองเค้าหน้าอย่างไรก็ไม่มีส่วนเหมือนท่านประธานและคุณจุนซูสักนิดเดียว หรือหมอนี่เกิดจากดาวดวงอื่นแล้วท่านประธานไปเก็บมาเลี้ยงแบบโลกิ ณ โยธันไฮม์

 

 

 

"รู้หรือยังว่านี่รถใคร"

 

 

 

ร่างเล็กหน้าหดเหลือสองนิ้ว แต่ก็เพียงชั่วครู่ ด้วยความที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยมีใครหน้าไหนมาด่าและมองอูยองด้วยสายตาแบบนี้ คนที่อูยองจะยอมให้มีแต่หม่าม๊ากับปะป๊าเท่านั้น!

 

 

 

“รถของบริษัทเพื่อนพ่อฉัน! แล้วนายก็ไปซื้อมา” แลบลิ้นใส่ไปหนึ่งทีก่อนจะรีบแจ้นลงจากรถ

 

 

 

อูยองเปิดประตูหลัง ขนสัมภาระทุกอย่างลงมา ก่อนจะปิดประตูประชดเจ้าของรถเต็มแรง แล้วจึงวิ่งเข้าไปกอดหม่าม๊าทันที

 

 

ภาพการกอดแสดงความรักอันสุดแสนซาบซึ้งประทับใจเสียยิ่งกว่าพี่ธอร์คืนดีกับน้องโลกิทำเอาอีจุนโฮอดยิ้มออกมาไม่ได้ แต่ก็ยิ้มได้สองวินาทีเมื่อคนตัวเล็กที่เพิ่งกลายร่างเป็นคุณหนูของฮวางกรุ๊ปหันมาหาเขาแล้วแลบลิ้นชูนิ้วโป้งใส่ เด็กอะไรเอาแต่ใจอย่างกับเด็กอนุบาล

 

รถหรูรุ่นเจ้าปัญหาแล่นจากไปพร้อมคุณคิมจุนซูและเด็กคนนั้น ทว่าเขายังอยู่ที่เดิม ร่างสูงปรายตามองเพื่อนซี้ที่โยนข้าวของใส่เบาะหลังรถเขาเหมือนคนก่อนหน้าไม่ผิดเพี้ยน

 

MD คนโปรดของท่านฮวางชานซอง ประธานเครือฮวางกรุ๊ปหรี่ตาใส่อ๊คแทคยอน

 

 

 

"นึกว่าแกหนีตามพนักงานสายการบินที่ไหนสักแห่งไปแล้วเสียอีก มีเรื่องจะเล่าให้ฟังเว้ย"

 

 

 

เรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในเวลาไม่กี่นาทีแต่นานเหมือนสิบปีถูกถ่ายทอดให้ฟังอย่างละเอียด ทีแรกแทคยอนทำหน้างง พอถึงกลางเรื่องเริ่มยิ้ม พอจบเรื่องก็หัวเราะลั่นรถจนจุนโฮแทบเอากระปุกลูกอมยัดปาก

 

และอีจุนโฮคงจะประสาทเสียกว่านี้ถ้ารู้ว่าวันรุ่งขึ้นจะถูกท่านประธานเรียกพบพร้อมฝากฝังหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กเอาแต่ใจไว้กับเขาเป็นเวลาหนึ่งเดือน

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

“ไม่!!! ผมไม่ยอม!!!”

 

 

เสียงเล็กของคุณหนูจางอูยองดังลั่นคฤหาสน์ตระกูลฮวางในเช้าของวันถัดมา ทำเอาสาวใช้และคนงานในบ้านต่างก็สะดุ้งกันเป็นแถบๆ อูยองตวัดสายตามองผู้ชายตาตี่ที่ปะป๊าแนะนำว่าเป็น MD ของบริษัทและกำลังจะมาเป็นคนดูแลจางอูยองตลอดระยะเวลาปิดเทอมนี้ด้วย

 

นรกชัดๆ! ในเมื่ออีตาคนนี้ก็คือไอ้โจรห้าร้อยคนเมื่อวาน!

 

 

 

“หม่าม๊า ช่วยพูดกับป๊าให้หน่อยสิครับ ผมพูดเท่าไรปะป๊าก็ไม่ยอม” ลงไปนั่งกอดแขนคนเป็นแม่พลางมองหน้าคนเป็นพ่อที่ตีหน้ายักษ์อยู่โซฟาตัวถัดไป

 

“ป๊า ลูกชายของป๊าโตพอที่จะไปไหนมาไหนได้โดยที่ไม่ต้องมีพี่เลี้ยงหรือคนดูแลหรอกนะครับ” คุณหนูของบ้านพยายามหันไปอ้อนทั้งพ่อทั้งแม่ ปิดท้ายด้วยการแยกเขี้ยวใส่คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม

 

 

 

คำว่าโตพอที่จะไปไหนมาไหนได้ทำเอาจุนโฮชักคันปากขึ้นมาตะหงิดๆ  เด็กไฮสคูลที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาในรถคนอื่นแถมซุกคอเจ้าของรถแบบไม่ดูตาม้าตาเรือคิดว่าเป็นแม่ตัวเองเนี่ยนะโตพอที่จะไปไหนมาไหนเองได้ บอกว่าโลกิเป็นนางเอกหนังเรื่องธอร์ภาคสองยังน่าเชื่อเสียกว่า

 

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่เหตุผลที่อีจุนโฮจะต้องมายอมเป็นคนรับใช้กุมารทองอิมพอร์ต

 

 

 

"ท่านครับ ถ้าคุณหนูอูยองไม่เต็มใจผมก็พร้อมที่จะถอนตัวแล้วให้คนอื่นมาดูแลแทนครับ" เรียกว่าคุณหนูแล้วกระดากปาก แต่จะเรียกกุมารทองก็กระไร มีหวังถูกลดตำแหน่งจาก MD เหลือคนขับรถดีไม่ดีกลายเป็นยามหน้าบริษัทไปเลย

 

 

ยิ่งเห็นเด็กเอาแต่ใจนั่งหน้างอเป็นจวักอยู่บนโซฟาแล้วยิ่งเอ็นข้อมือกระตุก อยากจะจับมาฟาดก้นสักทีสองที

 

 

อูยองเบ้ปากใส่คนที่ปะป๊าไว้วางใจจะให้มาดูแลเขา ก่อนจะลุกไปนั่งกอดแขนคนเป็นพ่อแทน

 

 

 

“เห็นมั้ยครับ ตานั่น..เอ่อ...คุณจุนโฮก็ไม่เต็มใจจะรับงานนี้หรอกครับ ป๊าครับอูยองไม่อยากได้พี่เลี้ยง ใครก็ไม่เอาทั้งนั้น อูยองอยู่ได้แน่นอนครับ”

 

 

 

แปลงร่างเป็นเด็กดีพูดจาไพเราะเพื่อให้ป๊าเห็นใจ ป๊าเป็นคนเด็ดขาด แต่ก็ตามใจอูยองมาตลอด ครั้งนี้อูยองจะอ้อนจนป๊ายอมใจอ่อนนั่นแหละ

 

 

 

"ไม่ได้หรอกครับ ป๊าจะปล่อยอูยองไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไง อูยองไม่ชินเส้นทางในเกาหลีด้วยนะ เกิดหลงทางเหมือนปิดเทอมคราวก่อนล่ะแย่เลย ป๊าเป็นห่วงนะรู้ไหม" มือหนาลูบศีรษะลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างอ่อนโยน ทว่านัยน์ตากลับพราวระยับผิดรอยยิ้มรักใคร่เอ็นดู

 

"แล้วถ้าอูยองยังดื้อกับป๊าอีก ป๊าจะสั่งระงับบัตรเครดิตทุกใบรวมถึงไม่ให้อูยองไปเที่ยวไหนเลยนะครับ"

 

 

 

ร่างสูงแทบหลุดหัวเราะกับหน้าตาเหมือนปลาทองขาดน้ำของคุณหนูตระกูลฮวาง ดูท่าร่างบางคงจะแสบไม่ใช่น้อยคราวนี้เลยโดนท่านประธานดัดเส้นเข้าให้ จากกุมารทองกลายเป็นปลาทองตาถลนอ้าปากพะงาบๆในพริบตา

 

 

อูยองคอตก ขยับมากอดแขนที่พึ่งสุดท้าย

 

 

 

“หม่าม๊าครับ ช่วยอูยองด้วย” แม้จะรู้ว่าคำพูดสุดท้ายของผู้นำของบ้านเป็นประกาศิต แต่บางเรื่องป๊านะจะเกรงใจม๊าอยู่บ้าง โดยเฉพาะเรื่องของเขา

 

 

 

คิมจุนซูลูบหัวลูกชายสุดที่รักแถมยังทำหน้าเหมือนกับฮวางชานซองเป้ะๆจนอูยองแทบจะร้องไห้ออกมาตอนนั้น

 

 

 

“เรื่องนี้ ม๊าเห็นด้วยกับป๊